بازگشت به پاکی ... بخش دوم
توبه و طهارت

چگونه با توبه ، طهارت کسب می شود ؟
آیه 31 سوره نساء :
إن تجتنبوا کبائر ما تنهون عنه نکفر عنکم سیئاتکم ...
اگر گناهان بزرگی که شما را از ارتکاب آن گناهان نهی نمودیم اجتناب کنید
بدیها و زشتیهای شما را می پوشانیم.
توجه به چند نکته ضروری است :
1 ) توبه واقعی توبه ای است که ضمن پشیمانی از گناهان گذشته همراه با عزمی جزم بر ترک آن گناهان و عدم بازگشت به آنها و جبران گذشته باشد .
2 ) با توجه به داستانی که در بخش اول این مطلب به آن اشاره شد ، توبه در حکم درآوردن میخهای گناه از صفحه دیوار دل و روح است که بدون کسب طهارت آثار میخهای گناه بر لوح جان و دل باقی خواهد ماند.
3 ) در این آیه خداوند متعال به صفت ستاریت خود اشاره نموده و آنچه مسلم است اینکه پوشش چیزی وقتی محقق می شود که آنچه تحت پوشش قرار دارد اصلا دیده نشود.
4 ) طبق آیه فوق اگر بنده عاصی توبه کرده و از گناهان کوچک و بزرگ پشیمان شود و اصلا مرتکب آنها نشود مستحق سنت غیر قابل تغییر الهی که همان پرده کشیدن بر بدیهای او و آثار پلید معاصی است ، خواهد شد .
5 ) پاکی یافتن از هر ناپاکی بستگی به ماهیت آن ناپاکی دارد مثلا :
الف ) تطهیر نمودن لباس و شیء نجس ، شستن آن شیء است طبق دستور شرعی آن یعنی آن لباس حتی اگر با هزاران مترمکعب آب غیر مطلق شسته شود هرگز پاک نخواهد شد .
ب ) کسی که وضو یا غسل ندارد تطهیر باطنی او به این است که طبق دستور شرعی وضو و یا غسل بگیرد و اگر چنین کسی به غیر دستور شرعی حتی هزاران بار وضو بگیرد طهارت پیدا نکرده و هرگز نمی تواند نماز بخواند یا وارد مسجد شود.
طهارت یافتن از گناهان هم بستگی به نوع گناهان دارد مثلا :
حق الناس فقط و فقط با ادای دین صاحب حق جبران می شود و لاغیر.
حق الله فقط و فقط با قضا نمودن واجباتی که فوت شده جبران می شود و لاغیر ...

اما پاسخ به این ادعا که :
کسی که گناه کرده و بعدا توبه نموده مثل کسی نیست که اصلا گناه نکرده (!)
إن شاء الله در بخش سوم
در این رابطه بخوانید ...