حجاب چرايي و چگونگي آن
قسمت دوم
آنچه مسلم است اينكه اگر خودمان را پيرو دين اسلام و مذهب غني تشيع مي دانيم و خودمان را پيرو ائمه اطهار عليهم السلام معرفي مي كنيم بايد بدانيم كه اين ادعا فقط با گفتن در زبان كافي نيست و در قيامت و آخرت يدك كشيدن نام اسلام و شيعه بودن راهگشا نخواهد بود و درهاي بهشت را به رويمان باز نخواهند كرد بلكه آنچه مهم است اينكه از اعماق وجود قبول كنيم كه وقتي خود را شيعه علي عليه السلام و خود را دوستدار حضرت زهرا سلام الله عليها و حضرت زينب و ساير معصومين عليهم السلام مي دانيم بايستي در عمل ، قدم به جاي پاي آن ها بگذاريم و الا اولين كساني كه در قيامت از نگاه كردن به چهرهي آنان شرممان خواهد شد همين اولياي دين و امامان و معصومان عليهم السلام خواهند بود.
حجاب در قرآن :
مورد اول :
در قرآن آيهي 31 سورهي نور خدا به مسئلهي حجاب اشاره مي كند و حدود آن را در سه جمله بيان مي فرمايد :
اول : زنان مؤمن نبايد زينت خود را آشكار سازند به جز آن مقداري كه طبيعتا ظاهر مي شود يعني زنان نبايد زينت هاي پنهاني را آشكار سازند هر چند اندامشان نمايان نشود.به اين ترتيب آشكار كردن لباس هاي زينتي مخصوصي كه در زير لباس عادي يا چادر مي پوشاند جايز نمي باشد.
دوم :بايستي روسري يا مقنعهي خود را به سينهي خود بيندازند تا گردن و سينهي آنها پوشيده شود.
سوم :هنگام راه رفتن ، پاهاي خود را به زمين نكوبند طوري كه زينت پاهايشان دانسته نشود؛ پس راه رفتن با حالت خاص و عدم رعايت متانت جايز نيست.
همه ي اين موارد در مورد مردان نا محرم ( هر كس كه باشد ) بايد رعايت شود و در مورد محرم ها تا زماني كه زمينه ساز گناه نباشد اشكالي ندارد.
مورد دوم :
خداوند در آيهي 59 سورهي احزاب به پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله مي فرمايد:
به زنان و دختران خود و زنان مؤمن بگو كه لباس هاي خود كه تمام بدنشان را مي پوشاند به تن كنند تا بدنشان در ميان نا محرمان آشكار نشود اين كار به عفت و پاكدامني نزديك تر است و در اين صورت از گزند نامحرمان بيمار دل در امان خواهند بود.
اين جاست كه مي توان معني جمله مشهور را فهميد كه :
حجاب مصونيت است نه محروميت
ادامهي اين مطلب در پست بعدي إن شاء الله