لزوم اعتقاد به ظهور منجي آخرالزمان (۲)

    عقيده به وجود امام ( حي و حاضر ) در هر عصر و زمانی، يك عقيده‌ي جديد و نظريه‌ي تازه ای نيست ؛ بلكه اين امری است كه دارای سابقه‌ي (ديرينه ) از زمان خلقت بشر می باشد چرا كه (با توجه به ادله‌ای كه در اثبات نبوت و امامت در محل خود اقامه می شود ) لزوم (وجود ) ارتباط ميان خالق و مخلوق (در هر عصر و زمانی ) اثبات می شود و (علاوه بر اين ادله‌ي عقلی ) وجود رواياتی (كه شيعه و سنی ) از نبی مكرم اسلام صلی الله عليه و آله و سلم روايت نموده‌اند تاكيدي بر اين امر است،از جمله روايت (مشهور ) ذيل :

   هر كس بميرد و امام زمان خويش را نشناسد به (نوع ) مرگ جاهليت مرده است (و گويا اصلا به اسلام ايمان نياورده است ).

   پس اعتقاد به امامت (و مساله‌ي مهدويت ) از اساسي قوی و برهاني برخوردار است؛ بلكه عقيده به ائمه‌ي دوازده‌گانه و اينكه آنان از نسل حضرت علي و فاطمه سلام الله عليهما هستند امری آسماني است كه (حتي ) پيامبران گذشته و پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و سلم با روايات متواتر از آن خبر داده‌اند.

ادامه دارد ...

بداية المعارف الالهية ج 2با اندكي تصرف و تلخيص 

نوشته شده توسط طلبه|جمعه هشتم آذر 1387|10 قبل از ظهر |